اولین بار که تلویزیون رنگی دیدم رو به وضوح در یادم هست. تولد امام رضا (ع) بودو بر خلاف امروزه که شهادت امام رضا تعطیل رسمیه اون موقع تولد امام رضا تعطیل رسمی بود (در واقع تعطیلی تولد رفت به شهادت) و ما رفته بودیم خونه عمم.
ما یک تلویزیون فیلیپس داشتیم (همین فلیپس های قدیمی که قاب چوبی دارن) و عمه من تلویزیون رنگی. حس خاصی بود احساس می کردم پوست آدم هارو بیشتر از چیزی که هست زرد نشون می ده و نظایر این. وقتی برگشتیم خونه برای دوستام از تلویزیون رنگی تعرف می کردم (هرچند بعضی از اونا شاید خودشون داشن). نظیر این خاطره رو پدرم از زمانی که برای اولین بار یک نفر گرامافون آورده بود روستاشون برام تعرف کرده.
زمانی بود که ما باتغییرات جهان و ابداعات تکنولوژی هیجان زده و غافلگیر می شدیم اما امروزه این روند پیشرفت بشر دیگه شورشو در آورده و شنیدن خبر هیچ اختراع و اکتشافی دور از ذهن و شوکه کننده نیست.
یادش بخیر حس غافلگیری هم حس با مزه و شیرینی بود.
ارادتمند - وحید